உயிரிழப்புகள் மற்றும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் பெறுமதியான பொதுச் சொத்துகளின் அழிவு வரை சென்றுள்ள இலங்கையின் சிறைச்சாலைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் தற்போது நாடு முழுவதும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன.
2012ஆம் ஆண்டு வெலிக்கடை சிறைச்சாலை மோதல் மற்றும் 2020ஆம் ஆண்டு மஹர சிறைச்சாலை அமைதியின்மை உள்ளிட்ட சம்பவங்கள், இலங்கையின் சிறைச்சாலை கட்டமைப்பில் நீண்டகாலமாக நிலவி வரும் பிரச்சினைகளுக்கான எச்சரிக்கை அறிகுறிகளாக கருதப்படுகின்றன.
இந்த மோதல்களுக்கான காரணங்களை ஆராய அரசாங்கத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுக்களின் அறிக்கைகளில், சிறைச்சாலைகளில் நிலவும் அதிக நெரிசல் இவ்வாறான பிரச்சினைகளுக்கு முக்கிய காரணியாக இருப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.
கடந்த ஜூலை மாதம் நீர்கொழும்பு சிறைச்சாலையில் ஏற்பட்ட அமைதியின்மை பின்னர் மஹர, மகசின், குருவிட்ட மற்றும் பல்லன்சேன சிறைச்சாலைகளுக்கும் பரவியதன் மூலம் சிறைச்சாலை கட்டமைப்பில் நிலவும் நெருக்கடி மீண்டும் வெளிப்பட்டுள்ளது.
சிறைச்சாலைகள் திணைக்களத்தின் உத்தியோகபூர்வ இணையத்தளத் தகவல்களின் அடிப்படையில், நாடு முழுவதும் உள்ள 36 சிறைச்சாலைகளில் அதிகபட்சமாக 10,500 கைதிகளை மட்டுமே தடுத்து வைக்க முடியும். எனினும், 2026 ஆகஸ்ட் 01ஆம் திகதி நிலவரப்படி சிறைச்சாலைகளில் சுமார் 39,400 கைதிகள் இருப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதன்படி, தற்போதைய கைதிகளின் எண்ணிக்கை சிறைச்சாலைகளின் மொத்த கொள்ளளவை விட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகமாக உள்ளது.
நீர்கொழும்பு சிறைச்சாலையில் 820 கைதிகளுக்கு மட்டுமே வசதிகள் உள்ள போதிலும், கடந்த ஜூலை மாதம் அமைதியின்மை ஏற்பட்டபோது சுமார் 2,418 கைதிகள் அங்கு தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்ததாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. மஹர சிறைச்சாலையின் கொள்ளளவு சுமார் 1,200 ஆக இருந்தாலும், அங்கு சுமார் 4,078 கைதிகள் இருப்பதாகவும், பல்லன்சேன சிறைச்சாலையில் சுமார் 1,000 பேரை மட்டுமே தடுத்து வைக்க முடியும் என்ற நிலையில், சுமார் 2,000 கைதிகள் இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
இவ்வாறான அதிக நெரிசல் நிலவும் சூழலில் கைதிகளை மறுவாழ்வளிக்கும் நோக்கத்தை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்ற முடியுமா என்ற கேள்வியும் எழுந்துள்ளது.
உலகின் வெற்றிகரமான சிறைச்சாலை முறைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் நோர்வேயின் சிறைச்சாலை முறை, தண்டனையை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொள்ளாமல் மறுவாழ்வு, சமூகத்தில் மீள இணைத்தல் மற்றும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல் ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.
இவ்வாறான வெற்றிகரமான சிறைச்சாலை முறைகளின் அடிப்படை அம்சங்களில் ஒன்று, ஒரு சிறைச்சாலை தாங்கக்கூடிய கொள்ளளவை விட அதிகமான கைதிகளை அங்கு தடுத்து வைக்காமல் இருப்பதாகும்.
நோர்வே அல்லது சுவீடனில் நடைமுறையில் உள்ள முறைகளை முழுமையாக இலங்கைக்கு பயன்படுத்த முடியாது என்றாலும், சிறைச்சாலை நெரிசல், போதைப்பொருள் புழக்கம் மற்றும் மோதல்களைக் குறைப்பதற்கு இலங்கையின் சிறைச்சாலை கட்டமைப்பில் அவசர மறுசீரமைப்புகள் தேவை என்பது தெளிவாகிறது.
எனவே, குழுக்களை நியமிப்பதும் அறிக்கைகளை வெளியிடுவதும் மட்டுமே தீர்வாக அமையாமல், சிறைச்சாலைகள் குற்றவாளிகளை உருவாக்கும் இடங்களாக அல்லாமல், தவறு செய்தவர்களை மறுவாழ்வளிக்கும் இடங்களாக மாற்றப்பட வேண்டிய அவசியம் தீவிரமாக எழுந்துள்ளது.
